Сонца ў далонях 
Военно-исторический музей
им. Дмитрия Карповича Удовикова

Сонца ў далонях

Автор: Сяргей Крушына
Дата: 2014-12-15
Просмотров: 1004

Менавіта так можна сказаць пра тыя работы майстра-ўмельца з Драгічына Зою Аляксандраўну Лавіцкую. Гэтая сціплая васьмідзесяцігадовая жанчына па сапраўднаму ў сваёй двухпакаёвай кватэры на трэцім паверсе мае музей народнай творчасці. Кватэру ўпрыгожваюць боль 150 вышытых уручную мастацкіх твораў. Глядзіш на іх і думаеш, ці магчыма такое стварыць з дапамогай іголкі і ніткі? Такога ўзроўню самабытных майстроў можна пералічыць у нашым раёне на пальцах.

Нарадзілася Зоя Аляксандраўна у 1934 г. у шматдзетнай сям’і Аляксандра Кураева ў Зарэчцы. Менавіта так называлася за польскім часам прадмесце мястэчка Драгічын. Ёй добра запомніліся гады ваеннага лехалецця. Яе маці Вольга ў акупаваным Драгічыне засталася з дзецьмі, а бацька таемна пайшоў у партызаны. Хтось з местачкоўцаў данёс ворагам, што Аляксандр Кураеў знік. Маці Зоі выклікалі ў камендатуру на допыт. Праз некаторы час адчапіліся, бо маці даказала ім, што бацьку партызаны забралі, калі ён ездзіў да сваякоў у вёску, і за каналам расстралялі.

Добра памятае Зоя Лавіцкая сваё апаленае вайной дзяцінства і цяжкія пасляваенныя гады. Але нягледзячы на складаны матэрыяльны стан сям’і ёй удалося закончыць Львоўскі сельскагаспадарчы інстытут.

І вось у рамках акцыі “Шляхамі Перамогі” дырэктар Ваенна-гістарычнага музея Сяргей Гранік , выкладчык гісторыі ліцэя Алёна Несцюк і ліцэісты вырашылі наведаць самабытнага майстра-ўмельца Зою Лавіцкую каб навучыцца добраму і вечнаму і патрымаць у руках сонца чалавечай душы – яе вышыўкі.

Павітаўшы гасцей, Зоя Аляксандраўна запрасіла іх у залу. Больш часу ішла гутарка пра тое, як гаспадыні ўдалося стварыць такія шэдэўры і ажывіць з дапамогай нітак і бісера прыгажосць прыроды і чалавечай душы.

Па словах майстра, цяга да вышыўкі ў яе з’явілася, калі яна пайшла на пенсію. За 25 год Зоя Аляксандраўна стварыла некалькі сотняў работ, якія ўражваюць сваёй прыгажосцю і мноствам сюжэтаў. Нечаканым для навучэнцаў было і тое, што гэтая жанчына 16 годаў выкладала ў іх навучальнай установе эканоміку.

Вельмі многа цікавага і карыснага падчас сустрэчы даведаліся вучні ад ветэрана Зоі Лавіцкай. Яна нават расказала моладзі праз якія жудасныя падзеі ёй прыйшлося прайсці падчас акупацыі Драгічына. Тое, што перажыла іх сям’я ў часы вайны, добра захаваліся ў памяці дзяўчынкі.

На развітанне навучэнцы ліцэя дамовіліся, што наступная сустрэча з Зояй Аляксандраўнай адбудзецца ў іх навучальнай установе. Самае галоўнае, па словах выкладчыцы Алёны Несцюк, каб тайны майстэрства вышыўкі не зніклі. І ў гэтым плане ёсць магчымасць набрацца вопыту маладому пакаленню, пакуль жывуць яшчэ тыя, у чыіх далонях сонца, якое ўзыходзіць і азарае чалавечую душу талентам.

Комментарии к статье

К данной статье еще никто не оставил свой комментарий. Ваш комментарий может стать первым!

Оставить комментарий

Последние новости

Жизнь продолжается
В этом году в издательстве «Бестпринт» вышла книга Зинаиды Сергейчик «Жизнь продолжается». Это очередная книга из основанной издательством серии «Учебно-научная лаборатория белорусского фольклора» БГУ. Ведь этот год в нашей республике объявлен годом «Малой Родины», ему и посвящено данное издание.

Мне хочется рассказать читателям газеты «Драгічынскі веснік» об авторе этой книги и самой книге. Ведь к сожалению, редко, когда издаётся литература о нашей родной Дрогичинской земле и её тружениках. Я с большим удовольствием прочитала книгу «Жизнь продолжается». Многое в этой книге меня поразило и тронуло. И это свидетельство того, что Зинаида Георгиевна вложила в свой труд душу.

Назад в СССР
Под таким интригующим названием в Военно-историческом музее им. Д. Удовикова открылась выставка. Она приурочена к очередной годовщине образования Дрогичинского района и Брестской области. Но помимо этого в календаре есть и ещё одна дата – 30 декабря 1922г., когда был образован Союз Советских Социалистических республик. К сожалению Союза уже нет, но память о жизни при Союзе сохранилась в вещах, предметах и памяти граждан.
Почтили светлую память
Ежегодно в конце ноября месяца стало хорошей традицией ветеранам-пограничной службы и представителям общественности посещать места боевой славы 220 пограничного полка. Ведь бойцы этого полка вели бои на территории Дрогичинского района в период с ноября 1944г. по февраль 1945г.
Ветераны-медики в роли туристов
В ноябре ветераны медицины Дрогичинского района во главе с Марией Шингирей и совместно с научным сотрудником Военно-исторического музея им. Д. Удовикова Екатериной Крук побывали с экскурсией в Ивановском районе.
Путешествие в Любешов
Думаю, что каждый из нас любит путешествовать. Это своего рода тяга к познанию мира и в какой-то степени романтика. Путешествовать нужно. Особенно если твоя работа связана с исследованием исторического прошлого родного края и музейной деятельностью.

ОБРАТИТЕ ВНИМАНИЕ!
Экскурсии в государственных музеях имеют право проводить только штатные научные сотрудники данных музеев

Военно-исторический музей
им. Д.К. Удовикова

Адрес: г. Дрогичин, ул. Ленина, д. 163, Республика Беларусь, Брестская обл.

Время работы: 8:00-13:00, 14:00-17:00, без выходных

Телефон: (801644) 3 14 22

Цена билета: Для учащихся, военнослужащих и приравненных к ним лицам - 40 коп. Для остальных категорий населения - 60 коп.

Цена экскурсии: Для учащихся, военнослужащих и приравненных к ним лицам - 4 руб. Для остальных категорий населения - 5 руб.

E-mail: dwhm@tut.by
Группа музея в vk.com

Архив новостей

Полезные ссылки